Tüm Makaleler

Uyuşturucu suçlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) uygulamasının hukuki imkânı ve şartları.

Uyuşturucu suçlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) müessesesi, Türk Ceza Kanunu (TCK) ve Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) çerçevesinde, özellikle “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu bakımından özel ve bazı durumlarda zorunlu bir düzenleme olarak yer almaktadır.

1. Kullanmak İçin Uyuşturucu Madde Bulundurma Suçunda (TCK m.191) HAGB

Yargı kararları, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçlarında HAGB kararının verilmesinin mümkün olduğunu ve belirli şartlar altında kanuni bir zorunluluk teşkil ettiğini vurgulamaktadır.

Yasal Dayanak ve Zorunluluk: TCK’nın 191/9. maddesi, bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde CMK’nın 231. maddesindeki HAGB hükümlerinin uygulanacağını belirtmektedir. Ayrıca, 6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanıklar hakkında, CMK 231/6 maddesindeki şartlar aranmaksızın HAGB kararı verilmesi yasal bir zorunluluktur (Yargıtay 10. CD-2022/16211K, 10. CD-2024/4241).

Suç Vasfının Değişmesi Durumunda HAGB: TCK’nın 191/8. maddesi uyarınca; uyuşturucu madde imal ve ticareti (m.188) veya kullanılmasını kolaylaştırma (m.190) suçlarından açılan bir davada, yargılama sonunda eylemin münhasıran “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılırsa, sanık hakkında HAGB kararı verilmesi zorunludur (Yargıtay 8. CD-2025/113, 10. CD-2017/5170).

Denetimli Serbestlik ve Tedavi: HAGB kararı ile birlikte sanık hakkında beş yıl süreyle denetim süresi belirlenir. Bu süre zarfında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması zorunludur ve mahkeme gerekli görürse sanığın tedaviye tabi tutulmasına da karar verebilir (Yargıtay 10. CD-2021/2104K, 8. CD-2024/12664).

2. Uyuşturucu Madde Ticareti Suçunda (TCK m.188) HAGB

Uyuşturucu madde ticareti suçunda HAGB uygulaması, kullanma suçuna kıyasla çok daha sınırlıdır.

Yargıtay kararlarında, uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin genellikle onandığı, bu suç tipi için HAGB kararı verilmediği görülmektedir (Yargıtay 20. CD-2019/2545, 20. CD-2016/2034).

Bununla birlikte, bazı ilk derece mahkemelerinin uyuşturucu ticareti suçundan HAGB kararı verdiği, ancak bu kararların itiraz üzerine kaldırıldığı veya usul eksiklikleri nedeniyle bozulduğu örnekler mevcuttur (Yargıtay 20. CD-2017/5102, 10. CD-2020/22712).

3. HAGB Kararı Verilemeyecek Haller ve Kısıtlamalar

Mükerrerlik ve İhlal Durumu: Sanık hakkında daha önce TCK 191/8 uyarınca verilmiş bir HAGB kararı varsa ve bu kararın ihlali nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulmuşsa, sonraki aynı neviden suçlar için yeniden HAGB kararı verilemez (Yargıtay 8. CD-2025/113).

KDAE Kararının Varlığı: Usulüne uygun verilip kesinleşmiş bir Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi (KDAE) kararı varsa, aynı eylem veya süreçle ilgili olarak TCK 191/8 uyarınca HAGB kararı verilemez (Yargıtay 10. CD-2021/2104, 8. CD-2024/13751).

Tedbir İnfazı Sırasında Suç İşlenmesi: Sanık, önceki bir suçtan dolayı verilen tedavi veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yeni bir uyuşturucu suçu işlemişse, bu durumda HAGB kararı verilemez; davanın düşmesine veya şartları varsa hükmün açıklanmasına karar verilir (Yargıtay 10. CD-2019/9001).

4. HAGB Kararının İhlali ve Hükmün Açıklanması

HAGB kararı verildikten sonra hükmün açıklanabilmesi için sanığın denetim süresi içinde belirli ihlalleri gerçekleştirmesi gerekir. TCK 191/4 uyarınca; sanığın yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde satın alması, bulundurması veya kullanması hallerinde hüküm açıklanır. Denetim süresi içinde uyuşturucu suçu dışındaki (örneğin hakaret veya seyirden yasaklılık ihlali gibi) kasıtlı suçların işlenmesi, uyuşturucu suçuna özgü HAGB’nin açıklanması için tek başına yeterli görülmeyebilmektedir (Yargıtay 8. CD-2024/14249, 10. CD-2021/6815).

5. Kanun Yolu

Uyuşturucu suçlarında verilen HAGB kararları, CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olmayıp, itiraz kanun yoluna tabidir. Bu nedenle Yargıtay, HAGB kararlarına yönelik temyiz istemlerini incelemeksizin ilgili merciye iade etmektedir (Yargıtay 10. CD-2018/1971, 20. CD-2015/14898K).

Sonuç: Uyuşturucu suçlarında, özellikle “kullanmak için bulundurma” eylemlerinde HAGB kararı verilmesi hem mümkündür hem de ilk kez bu suçu işleyenler veya suç vasfı bu yönde değişenler için yasal bir zorunluluktur. Ancak uyuşturucu ticareti suçunda HAGB uygulaması istisnai olup, genellikle kabul görmemektedir.

Uyuşturucu Suçlarında HAGB Kararlarında Neden Uzman Ceza Avukatı Desteği Şarttır?

Uyuşturucu suçlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) uygulaması; suçun vasfı, sanığın adli geçmişi, daha önce uygulanmış denetimli serbestlik, KDAE veya tedavi kararları gibi son derece teknik kriterlere bağlıdır. Özellikle TCK m.191 (kullanmak için bulundurma) ile TCK m.188 (uyuşturucu ticareti) ayrımının hatalı yapılması, sanık açısından HAGB zorunluluğunun göz ardı edilmesine ve telafisi güç hak kayıplarına yol açabilmektedir.

Uygulamada en sık yapılan hatalar; HAGB’nin zorunlu olduğu hâllerde karar verilmemesi, ihlal koşullarının yanlış değerlendirilmesi, denetim süresindeki yükümlülüklerin eksik anlatılması ve kanun yolu (itiraz–temyiz) ayrımının yanlış kullanılmasıdır. Bu hatalar, sanık hakkında doğrudan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasına neden olabilmektedir.

Başta İstanbul, Tuzla, Pendik, Kartal, Maltepe, Gebze ve Anadolu Yakası genelinde uyuşturucu suçlarına ilişkin dosyalarda; güncel Yargıtay Ceza Daireleri içtihatlarına hâkim, uygulamayı yakından takip eden bir ceza avukatıyla hareket edilmesi hayati önem taşır.

Bu kapsamda İstanbul Tuzla merkezli 2M Hukuk Avukatlık Bürosu, uyuşturucu suçlarında HAGB uygulamaları konusunda;

Suç vasfının doğru belirlenmesi,

HAGB’nin zorunlu olduğu hâllerin etkin şekilde ileri sürülmesi,

Denetimli serbestlik ve ihlal süreçlerinin hukuka uygun yönetilmesi,

İtiraz ve kanun yolu stratejisinin doğru kurulması

konularında uzman ceza hukuku desteği sunarak müvekkillerinin hak kaybı yaşamasını önlemeyi hedeflemektedir.

1. Kişisel Verileri Ele Geçirme, Başkasına Verme veya Yayma Suçunun Tanımı ve Unsurları

Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 136/1. maddesinde düzenlenen “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçu; kişisel verilerin hukuka aykırı olarak bir başkasına verilmesi, yayılması veya ele geçirilmesi şeklinde tanımlanmıştır. Suç, seçimlik hareketli bir yapıya sahip olup bu hareketlerden herhangi birinin gerçekleştirilmesiyle tamamlanır.

A. Maddi Unsurlar ve Suçun Konusu

Kişisel Veri Kavramı: Yargıtay içtihatlarında kişisel veri; gerçek kişiyle ilgili her türlü bilgi olarak kabul edilmektedir. Bu kapsamda; T.C. kimlik numarası, ad-soyad, doğum yeri/tarihi, anne-baba adı gibi nüfus bilgileri; telefon numarası, e-posta adresi, yerleşim yeri, adli sicil kaydı, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, parmak izi, DNA, kan grubu gibi biyolojik örnekler; cinsel ve ahlaki eğilim, sağlık bilgileri, etnik köken, siyasi ve dini görüşler kişisel veri niteliğindedir.

Kişisel Verinin Korunma Şartı: Suçun oluşabilmesi için verilerin “kaydedilmiş halde” bulunması ve bu haliyle verilmesi, yayılması veya ele geçirilmesi gerekir. Henüz kaydedilmemiş verilerin öğrenilmesi veya hafızada tutulan bilgilerin açıklanması bu suç kapsamında değil, TCK 134 (Özel hayatın gizliliğini ihlal) kapsamında değerlendirilebilir.

Seçimlik Hareketler:

Verme: Veriyi bir başkasına iletmek, eriştirmek.

Yayma: Veriyi birçok kimseye duyurmak, internet veya sosyal medya gibi mecralarda yayınlamak.

Ele Geçirme: Başkasının hakimiyeti altındaki veriyi hukuka aykırı yollarla kendi hakimiyeti altına almak (fiziki olarak belgenin alınması veya dijital olarak başka bir nesneye aktarılması).

B. Manevi Unsur 

Suçun manevi unsuru genel kasttır. Failin, mağdura ait kişisel verileri hukuka aykırı olarak verdiğini, yaydığını veya ele geçirdiğini bilerek ve isteyerek hareket etmesi yeterlidir; özel bir saik aranmaz.

C. Hukuka Aykırılık Unsuru 

Eylemin suç oluşturması için “hukuka aykırı” olması şarttır. İlgilinin rızası, kanun hükmünü yerine getirme veya hakkın kullanılması gibi hukuka uygunluk nedenlerinin varlığı suçun oluşmasını engeller.

2. Yargılamada En Çok Rastlanan Bozma Nedenleri ve İçtihat Analizi

Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemesi kararları incelendiğinde, bu suç tipinde en sık karşılaşılan bozma nedenleri şu başlıklar altında toplanmaktadır:

I. Suç Vasfında Yanılgıya Düşülmesi

Yargılamalarda eylemin TCK 136 yerine başka suç tipleri kapsamında kalmasına rağmen hatalı nitelendirme yapılması en yaygın bozma nedenidir.

Özel Hayatın Gizliliğini İhlal (TCK 134) Ayrımı: Kişinin özel hayatına ilişkin görüntü veya seslerin rıza dışı ifşası TCK 134/2 kapsamında kalır ve TCK 136 kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemez. Ayrıca, verilerin kaydedilmeden sadece öğrenilmesi de TCK 134/1 kapsamındadır. (Yargıtay 12. CD-2019/12886K, 2012/25521)

Bilişim Sistemine Girme (TCK 243) Ayrımı: Sanığın sadece bilişim sistemine girip orada kalması, verileri ele geçirme veya yayma kastı ispatlanamadığı sürece TCK 243/1 suçunu oluşturur. (Yargıtay 12. CD-2013/15369K)

Kişisel Verilerin Kaydedilmesi (TCK 135) Ayrımı: Verilerin sadece kaydedilmesi ile bunların başkasına verilmesi/ele geçirilmesi farklı suçlardır. Örneğin, birinin numarasını kendi telefonundan arayarak ele geçirmek TCK 136’dır, TCK 135 değildir. (Yargıtay 8. CD-2020/5899K)

Bilişim Sistemleri Aracılığıyla Hırsızlık (TCK 142/2-e): Kimlik bilgilerinin kullanılarak banka hesabından para aktarılması eylemi TCK 136 değil, bilişim yoluyla hırsızlık suçunu oluşturur. (Bursa BAM 10. CD-2019/434K)

II. “Ele Geçirme” Unsurunun Hatalı Yorumlanması (Salt Okuma/Sorgulama)

Özellikle kamu görevlilerinin (polis, nüfus memuru vb.) yetkileri dahilindeki sistemlerde yaptıkları sorgulamalarla ilgili önemli bir içtihat değişikliği söz konusudur.

Bozma Gerekçesi: Kamu görevlisinin kendisine verilen şifre ile sisteme girip verileri sadece okuması, ancak bunları bir yere kaydetmemesi veya paylaşmaması durumunda “ele geçirme” unsuru oluşmaz. Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve 12. Ceza Dairesi, salt duyu organları ile vakıf olunan (okunan) bilgilerin TCK 136 anlamında ele geçirme sayılamayacağına hükmederek beraat kararları vermektedir. (Yargıtay CGK-2021/384K, 12. CD-2022/7038K)

III. Verinin “Herkes Tarafından Biliniyor Olması” Yanılgısı

Bozma Gerekçesi: Yerel mahkemelerin, mağdurun sosyal medya (Facebook, Instagram) hesaplarında herkese açık paylaştığı fotoğrafların veya bilgilerinin “kişisel veri” vasfını yitirdiği gerekçesiyle verdiği beraat kararları Yargıtay tarafından bozulmaktadır.

İçtihat: Bir verinin herkes tarafından bilinmesi veya kolayca ulaşılabilir olması (örneğin internette olması), o verinin kişisel veri olma özelliğini değiştirmez ve üçüncü kişilere bu veriyi rıza dışı yayma hakkı tanımaz. (Yargıtay 12. CD-2018/8186K, 2022/4834, 2020/1085K)

IV. Zincirleme Suç ve Fikri İçtima Hükümlerinin Uygulanmaması

Zincirleme Suç (TCK 43): Aynı fiil ile birden fazla kişiye ait verilerin ele geçirilmesi veya yayılması durumunda TCK 43/2 uyarınca artırım yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemesi bozma nedenidir. (Yargıtay 12. CD-2019/12869)

Fikri İçtima (TCK 44): Tek bir fiil ile hem özel hayatın gizliliğini ihlal hem de kişisel verileri yayma suçu oluşmuşsa, en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulmalıdır. (Yargıtay CGK-2015/708Kaynak)

V. Usulü Hatalar ve Kanun Değişiklikleri

6352 Sayılı Kanun Geçici 1. Madde: Basın ve yayın yoluyla işlenen suçlarda kovuşturmanın ertelenmesi hükümlerinin değerlendirilmemesi. (Yargıtay 12. CD-2013/29366)

İzin Şartı: Noterlik veya kamu göreviyle ilgili eylemlerde gerekli idari izinlerin (Adalet Bakanlığı vb.) alınmadan dava açılması. (Yargıtay 12. CD-2020/1085)

Gerekçe Yetersizliği: Hükmün gerekçesi ile fıkrası arasında çelişki bulunması veya uygulanacak kanun maddesinin (örneğin TCK 136 yerine sehven TCK 141 yazılması) yanlış gösterilmesi. (Yargıtay 12. CD-2013/15369)

Neden TCK 136 Kapsamında Uzman Avukat Desteği Gereklidir?

Kişisel Veri Suçlarında Yargıtay İçtihatlarına Hakim 2M Hukuk Avukatlık Bürosu (Tuzla / İstanbul)

TCK 136 kapsamında düzenlenen kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme, başkasına verme veya yayma suçu, uygulamada son derece teknik ayrımlar ve sürekli değişen Yargıtay içtihatları nedeniyle ciddi hak kayıplarına yol açabilmektedir. Suçun TCK 134, 135, 243 veya 142 gibi diğer suç tipleriyle sıkça karıştırılması, “ele geçirme” unsurunun hatalı yorumlanması, zincirleme suç ve fikri içtima hükümlerinin yanlış uygulanması hem sanık hem de mağdur açısından telafisi güç sonuçlar doğurmaktadır.

Özellikle dijital delillerin değerlendirilmesi, hukuka aykırılık–hukuka uygunluk sınırının belirlenmesi, kamu görevlilerinin sorgu ve erişim yetkileri, sosyal medya verilerinin kişisel veri niteliği gibi konular; genel ceza hukuku bilgisinin ötesinde, kişisel veriler ve bilişim suçları alanında uzmanlaşmış bir avukatlık pratiğini zorunlu kılmaktadır.

Bu nedenle, İstanbul Tuzla merkezli 2M Hukuk Avukatlık Bürosu, TCK 136 yargılamalarında:

Güncel Yargıtay ve AYM içtihatlarını esas alan savunma stratejileri,

Dijital delillerin hukuka uygunluğu ve denetlenebilirliği konusunda etkin itirazlar,

Yanlış suç vasıflandırmalarına karşı etkili hukuki nitelendirme,

Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında usul hatalarının önlenmesi

konularında müvekkillerine uzman avukat desteği sunmaktadır.

Kişisel veri suçlarında yapılacak küçük bir hukuki hata, telafisi güç ceza ve adli sicil sonuçlarına yol açabileceğinden; TCK 136 kapsamında profesyonel ve uzman bir hukuk desteğiyle hareket edilmesi hayati önem taşır.

1. Uyuşturucu Suçlarında Tutuklama Kriterleri

Yargı kararları ve ilgili mevzuat hükümleri (CMK m.100 vd.) uyarınca, uyuşturucu suçlarında tutuklama kararı verilebilmesi için temel olarak “kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren somut delillerin” ve bir “tutuklama nedeninin” bulunması gerekmektedir. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (TCK m.188), 5271 sayılı CMK’nın 100/3-a-8 maddesi kapsamında yer alan katalog suçlardan biridir. Bu durum, suçun işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı halinde tutuklama nedeninin kanunen var sayılabileceğine işaret etmektedir.

Kararlarda vurgulanan temel kriterler şunlardır:

Kuvvetli Suç Şüphesi ve Somut Deliller: Tutuklama için suçun işlendiğine dair kuvvetli belirtilerin bulunması şarttır. Mahkemeler; iletişim tespit tutanakları (tapeler), fiziki takip tutanakları, arama ve el koyma tutanakları, uyuşturucu madde yakalama ve muhafaza altına alma tutanakları, ekspertiz raporları ve şüpheli/sanık beyanlarını kuvvetli suç şüphesini gösteren somut deliller olarak değerlendirmektedir.

Suçun Vasıf ve Mahiyeti: İşlenen suçun kanundaki ceza alt ve üst sınırları, suçun toplum üzerindeki etkisi ve ciddiyeti göz önünde bulundurulur.

Kaçma ve Delilleri Karartma Şüphesi: Sanığa verilmesi muhtemel ceza miktarının yüksekliği, kaçma şüphesini doğuran bir olgu olarak kabul edilmektedir. Ayrıca delillerin henüz tam olarak toplanmamış olması, delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme ihtimali de tutuklama gerekçesi yapılmaktadır.

Ölçülülük ve Adli Kontrolün Yetersizliği: Tutuklama tedbirinin hedeflenen gaye bakımından ölçülü olması ve CMK m.109’da düzenlenen adli kontrol tedbirlerinin (imza, yurt dışı çıkış yasağı vb.) bu aşamada yetersiz kalacağı kanaatinin oluşması gerekir.

Uluslararası Standartlar: Bazı Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında, tutukluluk halinin devamının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 5. ve 6. maddelerindeki koşullara uygun olması gerektiği belirtilmektedir.

2. Tutuklama Kararına İtiraz Süreci ve Usulü

Uyuşturucu suçları kapsamında verilen tutuklama veya tutukluluk halinin devamı kararlarına karşı itiraz yolu açıktır. İtiraz süreci şu esaslara dayanmaktadır:

İtiraz Süresi: Kararın tefhiminden (yüze karşı okunmasından) veya tebliğinden itibaren 7 gün içinde itiraz edilmelidir.

İtiraz Mercileri:

Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) Ceza Daireleri tarafından verilen tutukluluk devam kararlarına karşı, kararı veren daireyi takip eden numaralı daireye (örneğin 3. Ceza Dairesi kararına karşı 4. Ceza Dairesine) itiraz edilir.

Sulh Ceza Hâkimlikleri tarafından verilen kararlara karşı bir üst merciye (Asliye Ceza veya Ağır Ceza Mahkemesi) itiraz edilebilir.

İtiraz Yöntemi: İtiraz, kararı veren mahkemeye sunulacak bir dilekçe ile veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt kâtibine beyanda bulunmak suretiyle yapılır. Tutuklu bulunan kişiler, ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunarak veya dilekçe vererek de itiraz haklarını kullanabilirler (CMK m.263).

İnceleme Usulü: İtiraz incelemesi kural olarak duruşmasız, dosya üzerinden yapılır. Ancak mahkeme gerekli gördüğünde Cumhuriyet savcısını, müdafii veya vekili dinleyebilir. Anayasa Mahkemesi, itiraz incelemesinin duruşmasız yapılmasını tek başına bir hak ihlali olarak görmemektedir.

3. İkincil Kaynaklar ve Genel İlkeler

İkincil bilgi sağlayan kaynaklar ve genel yargı pratikleri ışığında aşağıdaki hususlar önem arz etmektedir:

Tutukluluk Süreleri: Ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde tutukluluk süresi en çok 2 yıldır. Zorunlu hallerde gerekçeli olarak uzatılabilir; ancak bu süre toplamda 5 yılı geçemez. Makul sürenin aşılması durumunda CMK m.141 uyarınca tazminat hakkı doğabilmektedir.

Gerekçe Zorunluluğu: Katalog suçlarda dahi tutuklama kararlarının; kuvvetli suç şüphesini, tutuklama nedenlerini ve tedbirin ölçülü olduğunu gösteren somut olgularla gerekçelendirilmesi zorunludur. Anayasa Mahkemesi, somut delil gösterilmeden veya sadece soyut gerekçelerle (suçun katalog suç olması gibi) verilen tutuklama kararlarında hak ihlali tespiti yapabilmektedir.

Adli Kontrol Alternatifi: Tutuklama kararı verilirken, adli kontrol hükümlerinin neden yetersiz kalacağının kararda açıkça belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır.

Sonuç: Uyuşturucu suçlarında tutuklama; kuvvetli suç şüphesi, katalog suç karinesi, kaçma şüphesi ve ölçülülük kriterlerine göre verilir. Bu kararlara karşı 7 gün içinde ilgili yargı merciine itiraz edilmesi mümkündür. Av. Meryem Günay’ın bir makalesinin önerisi.

4. Uyuşturucu Suçlarında Neden Uzman Ceza Avukatı Desteği Gerekli?

Uyuşturucu veya uyarıcı madde suçları, gerek ceza miktarlarının ağırlığı, gerekse tutuklama tedbirinin sık uygulanması nedeniyle savunmanın en teknik yürütülmesi gereken ceza yargılamaları arasındadır. Özellikle TCK m.188 kapsamında imal ve ticaret isnadı bulunan dosyalarda yapılacak tek bir usul hatası, uzun süreli tutukluluk ve yüksek hapis cezaları ile sonuçlanabilmektedir.

Bu nedenle uyuşturucu suçlarında uzman ceza avukatı desteği hayati önem taşır.

Tutuklama ve İtiraz Sürecinin Teknik Niteliği

Tutuklama kararlarına karşı yapılacak itirazlarda,

Kuvvetli suç şüphesinin gerçekten somut delillere dayanıp dayanmadığı,

İletişim tespitleri (HTS, tape) ile fiili hâkimiyetin karıştırılıp karıştırılmadığı,

Ele geçirilen maddenin kullanım mı, ticaret mi kapsamında değerlendirilmesi,

Adli kontrolün neden yetersiz sayıldığına ilişkin gerekçenin bulunup bulunmadığı,

gibi hususların Anayasa Mahkemesi ve AİHM içtihatlarıyla birlikte ileri sürülmesi gerekir. Bu değerlendirmeler, ceza yargılaması pratiği olmayan kişiler açısından teknik ve karmaşıktır.

Delillerin Hukuka Uygunluğu ve Savunma Stratejisi

Uyuşturucu dosyalarında en sık karşılaşılan sorunlar şunlardır:

Arama kararının usule aykırı olması,

İhbar ve gizli tanık beyanlarının tek başına delil yapılması,

Telefon mesajlarının bağlamından koparılarak yorumlanması,

Ele geçen maddenin miktarına göre yanlış suç vasfı tayini.

Uzman bir ceza avukatı, bu tür hukuka aykırılıkları erken aşamada tespit ederek tutukluluğun sona erdirilmesi, adli kontrole çevrilmesi veya beraat yönünde etkili bir savunma kurabilir.

Yerel Uygulamalar ve Mahkeme Pratiklerinin Önemi

Uyuşturucu suçlarında uygulamalar;

İstanbul (Anadolu – Avrupa Yakası), Tuzla, Pendik, Kartal, Maltepe, Gebze, Çayırova
gibi bölgelerde görev yapan Sulh Ceza Hâkimlikleri ve Ağır Ceza Mahkemeleri arasında dahi farklılık gösterebilmektedir. Bu nedenle dosyanın görüldüğü adli çevreyi ve yerel yargı pratiğini bilen bir avukatla çalışmak, tutuklama ve itiraz sürecinde ciddi avantaj sağlar.

2M Hukuk Avukatlık Bürosu ile Profesyonel Ceza Savunması

2M Hukuk Avukatlık Bürosu (Tuzla / İstanbul), uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları başta olmak üzere ceza yargılamalarında; Tutuklama ve tutukluluk itirazları, Adli kontrol talepleri, TCK m.188 – m.191 ayrımına ilişkin savunmalar, Etkin pişmanlık uygulamaları, Anayasa Mahkemesi ve AİHM başvuruları alanlarında uzmanlaşmış savunma hizmeti sunmaktadır.

Uyuşturucu suçlarında erken aşamada alınan nitelikli hukuki destek, çoğu zaman dosyanın seyrini kökten değiştirebilmekte; özgürlük hakkı, adil yargılanma ve ölçülülük ilkesi bakımından telafisi güç zararların önüne geçmektedir.